Bezienswaardige bomen in Schotland

Andere beroemde bomen

Je kunt in heel Schotland bomen met karaktervolle kenmerken, mysterieuze geschiedenis en spannende legenden vinden. Elke boom heeft zijn eigen achtergrond, die wacht om door jou ontdekt te worden.

• Perenbomen in Jedburgh – deze bomen werden 900 jaar geleden door monniken van Jedburgh Abbey geplant en droegen eraan bij dat de "Jethart-peren" in heel Groot-Brittannië populair werden. De nakomelingen van deze bomen zijn nog steeds te zien in de tuin van Mary Queen of Scots's Visitor Centre.
• De Birnam Oak vlakbij Dunkeld – bezoek de laatste nog bestaande eik van het historische Birnam Wood, dat in Shakespeares Macbeth een centrale rol speelde.
• Netty's Tree in de Buiten-Hebriden – lange tijd was deze spar, geplant door de dichter Allan MacDonald, de enige boom op het eiland Eriskay. De boom werd vernoemd naar een lokale pachtboer die naast de boom woonden en de kinderen op het eiland aanspoorde om op de enige boom van het eiland hun klimkunsten te oefenen.

Grove den 

De grove den is in Groot-Brittannië bekend als Scots pine (Schotse den) en het is dan ook geen verrassing dat het de nationale boom van Schotland is. Als inheemse boomsoort bedekte met het oude Caledonisch dennenbos grote delen van het land. De markante bomen vallen op vanwege hun roodachtige stam, blauwgroene dennennaalden en kronkelende takken.

Als inheemse soort heeft de grove den een grote rol gespeeld in de Schotse geschiedenis, van hout voor de vuren van druïdes bij zonnewendes tot opgespeld worden op hoeden en lapels door de clan MacGregor. Het oude Caledonische dennenbos kent ook vele mysteriën en legenden, aangezien hier vroeger beren, lynxen, wilde zwijnen en andere middeleeuwse wezens leefden, maar het meest bekende verhaal over een grove den stamt waarschijnlijk uit de 17e eeuw. Een plaatselijke dominee was ervan overtuigd dat Doon Hill in Aberfoyle door feeën bewoond werd, dus toen hij stierf dacht men dat zijn ziel gevangen was genomen door een eenzame grove den of "feeënboom" op de top van de heuvel. Je kunt de legendarische boom tegenwoordig nog steeds bezoeken. Op enkele andere locaties in Schotland kun je nog sporen van het oude Caledonische bos ontdekken, bijvoorbeeld vlakbij Tyndrum in het Loch Lomond & Trossachs National Park.

Volg de wandelroute over Doon Hill en Fairy Knowe 

Bezoek het Caledonische dennenbos 

Kom meer te weten bij de website van Forestry and Land Scotland   

Zilverberk

Zilverberken behoren met hun krullende zilverachtige schors tot een van de meest opvallende bomen in Schotland. Ze bestaan al sinds de laatste IJstijd in Groot-Brittannië, dus het is niet verwonderlijk dat ze nauw verbonden zijn met de folklore van het land.

In de Keltische mythologie zijn berken een teken van nieuw leven en een nieuw begin, aangezien ze een van de eerste bomen zijn die bladeren krijgen in het voorjaar. Deze symboliek maakte ze tot belangrijke onderdelen in ceremonies en rituelen, waaronder bij Samhain en Beltane. Berkentwijgen werden ook vaak gebruikt tijdens de viering van St Brigid – de Keltische godin van de hergeboorte. Dankzij hun historische verspreiding door het hele land, kan het hout op allerlei manieren gebruikt worden, van de bouw en in medicijnen tot leerlooien en het maken van whisky. Je kunt zilverberken door heel Schotland zien, bijvoorbeeld in de berkenbossen van Craigellachie National Nature Reserve.

Bezoek het Craigellachie National Nature Reserve 

Lees meer over de zilverberk op de website van Forestry and Land Scotland 

Es 

De es is een inheemse boomsoort in Groot-Brittannië, en is te herkennen aan volle groene bladeren en een lichtgrijze bast. Essenhout wordt vaak gebruikt voor het maken van meubels, want dankzij de lichte kleur en bestendigheid tegen splinters is het ideaal voor gereedschap en handgrepen.

In het verleden werd de es, die in het gaelisch als uinseann bekend staat, vaak in verband gebracht met helende en beschermende krachten, die boze geesten konden afweren. De es is ook nauw met de Vikingcultuur verbonden. In de Noorse mythologie wordt een grote es beschouwd als Levensboom, en dit heeft er misschien wel voor gezorgd dat de boom ook in Schotland als zodanig wordt bestempeld. Forestry and Land Scotland raden aan om de Glen Lyon-es in Fortingall, Perthshire te bezoeken. De stam is meer dan 6 meter breed en is met zijn naar schatting 300-400 jaar een van de oudere essen in Schotland. Of bezoek een andere grote boom in de buurt. De Fortingall Yew, een taxus, is de oudste boom van Groot-Brittannië.

Leer meer over essen op de website van Forestry and Land Scotland 

Wilde kers

De inheemse wilde kers heeft een roze tint in de bast en heeft eerst witte bloemen voordat het groene, rode en tenslotte paarse bessen draagt. Het is in Schotland ook bekend als "gean", wat waarschijnlijk van het Franse woord voor kers afstamt – "guignes". De donkere kleur van het hout betekent dat het veelal voor het maken van meubels en gereedschap gebruikt wordt. Het hout wordt bovendien gebruikt voor het maken van doedelzakken en voor de “quaich”, een traditioneel drinkvat voor whisky. In het verleden werd de wilde kers ook gebruikt voor het verven van stoffen, bij het koken en voor bepaalde medische behandelingen.

Hoe mensen de wilde kers beschouwden varieerde per regio. In sommige delen van het land werden de bomen geassocieerd met hekserij en mochten ze niet aangeraakt worden. In andere regio's werden ze juist geplant om boze geesten af te weren. Hoewel de bomen een inheemse soort zijn, groeiden ze niet in grote aantallen. En met hun spectaculaire bloesems in het voorjaar betekende dit dat ze veelal onberoerd bleven. Als je ze niet in het voorjaar kunt zien, dan is de herfst ook een goed moment aangezien de bladeren van de wilde kers een knaloranje en rode kleur krijgen.

Leer meer over de wilde kers op de site van Forestry and Land Scotland 

Douglasspar

Howel de douglasspar van nature niet in Schotland voorkomt, is de boom sinds de introductie uit Amerika in 1827 niet meer uit het landschap weg te denken. De naaldboom dankt zijn naam aan de Schotse botanist die de boom mee terugnam naar Groot-Brittannië van zijn reis. De groenblijvende coniferen staan rechtop, en hebben een roodachtige schors, bruine kegels en diepgroene naalden. Met een hoogte van 60 meter is dit een van de hoogste bomen van Schotland en zijn ze de ideale keuze voor de houtindustrie.

De douglasspar mag dan wel geen diepe verbinding met de Schotse mythologie hebben, maar hun grootte maakt voor een onvergetelijke indruk. Dunkeld is een van de beste plekken in Schotland om deze reusachtige bomen te zien, bijvoorbeeld in de tuinen van de kathedraal, de Hermitage en zelfs het Douglas Fir Wood nabij.

Bezoek het Douglas Fir Wood nabij Dunkeld 

Leer meer over de douglasspar op de site van Forestry and Land Scotland